Aangenaam, mijn naam is Ingrid van Alten. In 1990 ben ik afgestudeerd als dierenarts aan de Faculteit Diergeneeskunde te Utrecht.  In 2012 heb ik de opleiding Osteopathie voor dieren (http://www.icreo.com/nederlands/) met een diploma afgesloten. Vervolgens heb ik mijn diploma Veterinaire Chiropractie aan de Backbone Academy (http://www.backbone-academy.com/en/) gehaald en derhalve ben ik behalve gediplomeerd osteopaat ook gediplomeerd chiropractor voor paarden en honden. Mijn werkzaamheden bestaan voor 100% uit osteopathie en chiropractie.

Waarom osteopathie en chiropractie?
Osteopathie en chiropractie zijn prachtige aanvullingen op de reguliere diergeneeskunde, omdat ze de oorzaken voor zwakke plekken zoeken en behandelen.

 

 

 

Zowel osteopathie als chiropractie hebben als doel de bewegelijkheid van gewrichten (vooral die in de wervelkolom) te herstellen of te bevorderen. Daarnaast worden pijn en spierspasmen, die een optimale bewegelijkheid verhinderen, verholpen. Een zeer veel voorkomend voorbeeld: een bekkenhelft beweegt niet optimaal. Dat kan een gevolg zijn van een (herstelde) kreupelheid in de achterhand, van natuurlijke scheefheid, of bij de hond, van LSI (lumbo-sacrale instabiliteit). Bij het paard is dit vaak zichtbaar door een ongelijke staplengte of moeite met galop, verzameling en/ of lengtebuiging op ten minste één kant. Bij de hond met LSI blijkt de zenuwvoorziening van vooral de M. quadriceps femoris vaak suboptimaal, waardoor de knie onvoldoende gestabiliseerd wordt en een beschadiging van de voorste kruisband op de loer ligt. Door de bewegelijkheid te herstellen zal het dier het lichaam beter kunnen gebruiken en worden compensatoire problemen voorkomen. Een ander veel voorkomend voorbeeld: er bestaat een wervelblokkade ter hoogte van dat deel van de wervelkolom waaruit de zenuwvoorziening van het voorbeen of de voorpoot uittreedt. Door de verstoorde zenuwvoorziening zullen spiervezels steeds iets te laat of te weinig samentrekken en worden  bij het paard de buigpezen niet optimaal (qua timing en kracht) op spanning gebracht voor schokdemping. Daardoor zullen hoefkatrol, sesambeentjes en/ of buigpezen continue microtrauma oplopen, wat op termijn tot macrotrauma en dus blessures leidt. Bij de hond zien we in dit geval vaak kreupelheid van een voorpoot, zonder dat er  röntgenologisch zichtbare veranderingen zijn. Een optimaal bewegende wervelkolom en bekken zorgen voor een betere zenuwvoorziening en doorbloeding van de ledematen en daardoor voor een kleinere kans op blessures en een grotere kans op genezing.

Afhankelijk van wat meer op de voorgrond staat:  pijn, spierspasme of stijfheid, kan ofwel osteopathie ofwel chiropractie ofwel een combinatie de eerste keuze behandeling zijn. Pijn verhindert reflexmatig bewegelijkheid en gaat gepaard met spierspasmen. Beweging onderdrukt de doorkomst van pijnprikkels. Pijn, spierspasmen en stijfheid vormen regelmatig een vicieuze cirkel of zelfs een negatieve spiraal, waar een osteopathische en/ of chiropractische behandeling het dier uit kan halen.