SI-gewrichten

De laatste tijd horen we steeds meer de SI-gewrichten genoemd als regio in het paard waar zich beperkingen kunnen voordoen. Tijd voor wat toelichting.

SI staat voor Sacro-Iliacaal, oftewel de overgang tussen het sacrum (heiligbeen) en ilium (darmbeen). Die overgang bevindt aan beide kanten van het kruis tussen het hoogste punt van het kruis (tuber sacrale) en het heupbeen (tuber coxae). Opmerkelijk daarbij is dat het sacrum als het ware onder de darmbenen hangt. Daardoor zijn het geen gewicht dragende gewrichten, maar zuiver ingericht om de beweging en impuls van de achterbenen over te brengen op de wervelkolom. Als in die regio beperkingen zijn, zoals pijn, spanning of stijfheid of zelfs pathologische aandoeningen zoals remodellering (vormveranderingen) of verdikking van stabiliserende ligamenten, kan dat een heel scala van verschijnselen geven, die apart of met meerdere tegelijk herkenbaar kunnen zijn:

1.      1. Moeite met het kantelen van het bekken en daardoor moeite met het onderbrengen van de achterhand, loslaten van de rug, aanspannen van de buikspieren en/ of springen

2.      2. Problemen met de galop; kan éénzijdig of beiderzijds zijn en variëren van moeite met aangalopperen, met het hoofd in de lucht aangalopperen, met het hoofd naar buiten galopperen op de volte, overspringen in galop, moeite met wissels tot moeite met pirouettes

3.      3. Aanleuningsproblemen vanwege gebrek aan overbrenging van kracht en bewegelijkheid van de achterbenen naar voren

4.      4. Scheefstand in het bekken, ongelijke spierontwikkeling of –spanning van de bilspieren en/ of broekspieren links en rechts

 

Bedenk dat de zenuwvoorziening van de achterbenen uittreedt uit het ruggenmerg tussen L3 (de 3e lendenwervel) en S3 (het midden van het heiligbeen), waardoor spanning in dat gebied de aansturing van de spieren in de achterbenen negatief kan beïnvloeden (waardoor bijvoorbeeld de kniebanden niet tijdig op voldoende spanning worden gebracht om de kniegewrichten te stabiliseren), met een grotere kans op blessures in de achterbenen als gevolg. Bij pijn-spanning-stijfheid rondom de lendenwervels en/ of de LSO (lumbosacrale overgang, tussen de laatste –zesde- lendenwervel en het heiligbeen) speelt dat natuurlijk eerder een rol.

Zolang er (nog) vooral sprake is van functionele problemen (pijn, verhoogde (spier)spanning, stijfheid) kan chiropractie HET verschil maken om de bewegelijkheid te normaliseren en/ of osteopathie om de spanning te verminderen. Als er (nog) geen sprake is van pathologie zal de pijn dan verdwijnen of zelfs direct verdwenen zijn. Zo nodig zet ik high power laser (12W) in om pijn te bestrijden. Als er sprake blijkt te zijn van remodellering en/ of verdikte ligamenten kan een deskundige paardenarts vaak de vicieuze cirkel (pijn-spierspanning-stijfheid) voor langere tijd doorbreken, waardoor de chiropractische behandelingen beter en langer effect zullen hebben.